Peter Kouwenhoven

Born in Den Haag, Netherlands on 10 July 1959
Passed away in Tokyo, Japan on 24 July 2015
Late of Hamilton
Aged 56 years
Loving husband and treasured soul mate of Karen.
Devoted father of Jelle and Marijn.
Beloved son of Joop and Greet Kouwenhoven.
Brother of Ino, Janine, and Jaap Kouwenhoven.
"No one is actually dead until the ripples they cause in the world die away..."
CLIMsystems Team 2014. 9 Peter en vrienden van de Sterrenwacht Rijswijk. Op een bankje in Brasília 1988 Gelukkig heb je Adelle nog gezien
Please choose a Candle
Dap Hartmann posted a message for Peter Kouwenhoven
Dear Karen, family and CLIMsystems colleagues,

My heart is heavy as I write these words. I only knew Peter for a few years, but in that time I found him to be a brilliant scientist and true gentleman. He was a very thoughtful person, always willing to work with anybody who would ask questions about the science behind the methods CLIMsystems used.

Climate science is complicated, but Peter always had a solution that made sense and could be explained so all could understand. I was always excited to work with Peter on a complicated problem because he was always thinking of a better way to solve a problem.

After reading the wonderful messages from others, I now know about his affinity for chess and the “Dappet” program he wrote with a classmate, Dap Hartmann. Climate is one of the largest challenges we face on this planet and the world has lost one of key players to help us all survive.

Peter, you treated me and all you met with compassion, dignity and equality. That is all we can ask during a life. One that was far too short.

I will miss you until we meet again.
Phil Pasteris lit a candle for Peter Kouwenhoven
Lieve Marijn, Jelle en Karen,

Wat ben ik geschrokken toen ik dit verschrikkelijke nieuws hoorde, wat een vreselijk verlies!
Heel veel sterkte de komende tijd en jullie zullen in mijn gedachten zijn.

Heel veel liefs,
Isabelle Tiems
isabelletiems lit a candle for Peter Kouwenhoven
I first met Peter in 1979 at Leiden University. He studied Biology, I studied Astronomy. We both grew up in Rijswijk, but we attended different high schools. In Leiden we met during lectures on Linear Algebra which were mandatory for both biology and astronomy students. I never paid much attention because there was an excellent syllabus, and the lecturer did little more than work out all the examples from the syllabus on the six enormous blackboards. Instead, hidden away high up in the auditorium, I was playing chess with a fellow student. And Peter had more interest in watching us play than following the lecturer explain how to invert a 3-by-3 matrix.

We also met in the only computer room at the Computer Institute, where you could communicate with a so-called Mini-Computer using a keyboard and a monitor instead of feeding punch cards into a mainframe computer and waiting for it to run your program and print out the results on tractor-feed paper. We both loved programming and wrote silly programs like a simulation of a slot machine and a program that played the game of Risk.

One day, Peter told me that there would be a Dutch Computer Chess Championship. Anyone who had written their own chess program could participate. We did not have a chess program, but we had 6 months to create one. And that is what we did. We saw each other a lot during those six months. Although, we must have also attended some lectures, all I remember is being in that computer room ALL the time. We managed to get our program, which we named ‘Dappet’, ready in time for that first Dutch Computer Chess Championship which took place in September 1981 in Utrecht. With 3 wins, 4 draws and 2 losses, Dappet came in 6th in a field of 13 participants. Since then, Dappet has been rewritten from scratch 6 times and played in 20 consecutive Dutch Computer Chess Championships, two World Championships and many Man vs. Computer tournaments.

Even though we both had lives outside of Computer Chess, Dappet is what tied us together. Literally – because if you hadn’t figured it out yet, the name Dappet is the contraction of my first name and the first three letters of ‘Peter’. That is how the computer chess community and I will always remember Peter Kouwenhoven.

Sadly, the game of life has checkmated you, but unlike in chess there is no winner, only losers who mourn your passing. Farewell, my friend.
Dap Hartmann posted a message for Peter Kouwenhoven
Dear Karen, family and all at Climsystems

Oh how we will miss Peter being in all of our lives - I have known Peter for over 9 years working together on climate risk and adaptation here in Australia and more recently at Ramboll internationally - he was one of the most generous of spirit of people I know - I don't think into the future there will be a climate job or event I go to that I won't remember very fondly Peter. The world is a poorer place with him not here to continue to guide and steer us to hopefully a more resilient future - but we at Ramboll and Environ will continue his work and mention him often and celebrate his enormous contribution - he helped me understand this complex area and literally thousands, I suspect, of others - his legacy will live on in all of us. My heartfelt condolences go out to Peter's family at this time of their dreadful loss - we are here to help and support in spirit from afar. A fond farewell to a beautiful man - forever in our hearts. Stella and my tribe of colleagues at Ramboll Environ
Stella Whittaker lit a candle for Peter Kouwenhoven
  • 5 years ago
Dear Karen and family
Like so many, I was shocked and saddened at the news of Peter's passing. As you know he was an amazing person, colleague and friend. He was dedicated, selfless and supported UNEP's work for over a decade, both at the global level and particularly our work for the countries of Asia-Pacific.
I remember when, in 2013 Samoa was devastated by a cyclone, and we urgently needed to send satellite imagery to the island. Peter came to mind being closer than any of our collaborators. Without hesitation he downloaded the data over the weekend, and made sure it was sent off by courier the next working day.That was the sort of person Peter was, always ready to help!
We also shared a special family connection with Kenya.
He will be greatly missed!
Anna Stabrawa gave a flower for Peter Kouwenhoven
Elly posted a photo

  • Elly : Peter is finally home....
    • 5 years ago
Lieve Karen, Merijn en Jelle,
Ondanks de afstand voelen we ons heel dicht bij jullie. Sterkte en moed met het dragen van het verlies van jullie goede vader en echtgenoot Peter. In forte abbraccio da noi tutti

Bianca, René, Alessandra en Daniela
Bianca Libei lit a candle for Peter Kouwenhoven
Karen, Jelle en Marijn,

Ik heb Peter natuurlijk nooit heel goed gekend, maar toch heb ik een aantal zeer sterke herinneringen die logischerwijs afstammen van onze vakanties.

Als kind vond ik Peter erg bijzonder, omdat hij kinderen op een unieke manier serieus nam. Ik herinner me heel goed dat wij met zijn tweeën een lang gesprek voerden tijdens het lopen (ik denk dat ik tien was o.i.d.) en telkens het gevoel had dat het een gesprek was dat wij niet 'mochten' voeren. Ik dacht dat ik gewoon niet oud genoeg was om zo serieus behandeld te worden door een volwassenen. Het ging over grote mensen problemen en ik hoorde er echt bij. Ik had niet dat gevoel dat je vaak had als kind wanneer je naar bed gestuurd werd en de flessen wijn bij de volwassen mensen open gingen en het echt ergens over zou gaan. Dat gesprek heeft veel indruk gemaakt: echt met een volwassen praten in plaats van luisteren naar een toneelstukje dat opgevoerd wordt. Aan het einde van die wandeling kwamen we bij een ijszaak waar de rest van de kinderen (inmiddels liepen we met meerdere mensen) een ijsje kreeg van hun ouders. Mijn ouders waren er echter niet. Peter kocht er toen één voor mij (tot latere jaloezie van zijn kinderen die er toen niet bij waren). Aangezien ik dit nu nog perfect weet was dat blijkbaar zo in strijd met de normale gang van zaken in het bergsportkamp dat het echt diepe indruk heeft gemaakt.

Het serieus nemen van kinderen kwam misschien nog wel het beste tot uiting bij zijn verhalen over de steen met het gouden adertje. Ik vond het verhaal eerlijk gezegd niet zo leuk: ik wilde dieren; tijgers of leeuwen, geen saaie steen die gestolen dreigde te worden. Wat ik wel heel gaaf vond was dat hij een verhaal in het algemeen zo serieus nam. Het was niet 'maar' een verhaal: hij wilde er echt een boek van maken! Verhalen hadden een plek en mochten bestaan, ze waren niet alleen geschikt om kinderen te berg op te laten lopen. Wederom was/ben ik daarvan onder de indruk. Ik weet dat hij heel veel van ons gemotiveerd heeft om tekeningen en verhalen te maken en niet alleen die vakanties

Ik heb Peter helemaal niet vaak gezien en bovendien is het lang geleden. Daarnaast spreek ik jullie allemaal niet meer en zie ik alleen af en toe iets van Facebook langskomen. Misschien is het daarom mooi voor jullie om te constateren dat zelfs iemand die maar af en toe (als kind) met Peter heeft gepraat daar hele mooie en sterke herinneringen aan over heeft gehouden.

Ik wens jullie heel veel sterkte toe,
Jelle lit a candle for Peter Kouwenhoven